Zamek do 1945 r.
Herb rodu Hohenzollern

Po 11 lutym 1885 r. zamek stanowić ma siedzibę każdego królewsko-cesarskiego następcy tronu w Prusach i Cesarstwie Niemieckim. Lenno oleśnickie staje się lennem tronowym.

Aby przygotować zamek na zamieszkanie następcy tronu, przeprowadzono w 1885 r. w Pałacu wdów naprędce, niezbędne prace remontowe. Przede wszystkim założono w nim ogrzewanie i oświetlenie (być może, że gazowe - nie pozostał po nim żaden ślad). Potem także odnowiono niektóre pomieszczenia zamku. Następca tronu Fryderyk Wilhelm odwiedza po raz pierwszy zamek 27 czerwca 1885 r. Kiedy następca tronu w 1888 r. staje się cesarzem Fryderykiem III i po 99 dniach umiera - kolejnym następcą tronu w wieku 6 lat zostaje Fryderyk Wilhelm. Rozpoczynają się wówczas prace remontowe, przygotowujące zamek dla potrzeb następców tronu. Pierwsza faza remontu, pod kierownictwem architekta - Królewskiego Powiatowego Inspektora J. Maasa, odbywa się w latach 1891-1904. Nie jest wiadomo, jaką rolę spełniał znany architekt wrocławski Hans Poelzig (1869-1936), któremu przypisuje się plany modernizacji zamku w 1903 r. Znane są jedynie jego projekty modernizacji kościóła zamkowego.

W czasie tego remontu zmieniono stary hełm wieży głównej na nowy, wzorowany na barokowym hełmie kościoła Świętej Trójcy. Zmienino hełm wieży nad klatką schodową na bardziej prosty. Umieszczono ponownie rzeźby lwów na galeryjce wieży. Jeden z nich (pokazany z lewej) trzyma tarczę z nowy napisem głoszącym, że książę Jan w roku 1561 nakazał wykonanie galeryjki i figur kamiennych. Inna figura lwa trzyma tarczę z datą renowacji.

Także po 1891 r. odnowiono sgraffita [1], [2], [3] zewnętrznej ściany skrzydła wschodniego. W 1899 r. przeniesiono niektóre urzędy z zamku do nowo wybudowanego budynku (widoczny z prawej strony). Na zewnątrz zamku, na połączeniu skrzydła południowego i wschodniego zburzono starą prostokątna klatkę schodową (ok. 1891 r.) i wybudowano po kilku latach (ok. 1900-1906 r.) ośmiokątną, istniejącą do dzisiaj (obecnie nie spełniają już swojej zasadniczej roli). Wtedy też ponownie wybudowano wykusz w skrzydle zachodnim, który tam istniał od 1542 r. i nie widomo kiedy został rozebrany. Kroksztyny (podpory) użyte w wykuszu prawdopodobnie pochodzą z podpór zlikwidowanego zadaszonego krużganka na skrzydle północnym (widocznym na poniższych ilustracjach).

Przed 1898 r. zamek w literaturze niemieckiej nazywano niekiedy piastowskim (Piasten-Schloss), po 1899 r juz tylko zamkiem następcy tronu (Kronprinzliche schloss). Następca tronu krótko odwiedza zamek w 1900 r., bardziej jest zaintersowany polowaniem w lasach należących do lenna. Drugi raz na dłużej przybywa do Oleśnicy 25 maja 1902 r.

Po małżeństwie (1905 r.) następcy tronu Fryderyka Wilhelma z Cecylią, księżniczką meklembursko-szwerińską, przeprowadzono na ich przyjęcie drugą fazę remontu zamku (1905-1906 r.). Wtedy to zmieniono znacznie rozwiązanie łącznika Zamek-Pałac. Poprzednie rozwiązanie istotnie różniło się od obecnego.

Sam wjazd na dziedziniec zamku przemieszczono (1906 r.) na środek skrzydła północnego. Ułatwiło to wjazd karet do zamku i pozwoliło stworzyć w objętości starej bramy - nową klatkę schodową, zapewniającą wygodne ciągi komunikacyjne. Stary wjazd jest widoczny na poniższej grafice oleśnickiej artystki Helmy Fischer i na poniższych zdjęciach. Na aktualnej ilustracji - widać stare wejście "zaślepione" oknem i te przebite - nowe - z lewej.

Skrzydło północne i wschodnie na widokówce autorstwa Helmy Fischer	Elementy zamku na zdjęciu z okresu 1898-1903 r.	Zamek ok. 1904-1905 r. Wiele zmian. Ganek już nie jest zadaszony.

Ponadto na ilustracjachz 1898-1905 (m.in. na powyższych) widać:

• jeszcze zadaszony (5) krużganek z balustradą (7), na pierwszej kondygnacji skrzydła północnego. Został on przebudowano na niezadaszony ganek, biegnący wzdłuż jego całej długości, przed 1904 r.,
• istnienie mansardowego dachu (1), zamienionego przed 1904 r. na płaski,
• brak rzeźb lwów (3) na wieży zamku. Na ilustracji z 1888 r. (autor jej jeszcze nie jest znany) widać, że już wówczas ich nie było. Nie są one pokazywane także na wielu starych ilustracjach, dlatego można sądzić, że zostały zdjęte (a może niektóre spadły?) już w XVIII w.,
• brak hełmu nad wieżyczką (2) - dodano go po 1905 r.),
• zarys drzwi wejściowych (4) umożliwiających wejście, na dawno nie istniejący krużganek, drugiej kondygnacji skrzydła północnego. Potem pojawia sie w tym miejscu okno,
• brak rzeźby herbu księstwa oleśnickiego nad drzwiami (6) do pomieszczenia wieży (powyższe środkowe zdjęciej). Na innym zdjęciu z tej samej sesji zdjęciowej widać to dokładniej,
• Na pierwszym piętrze skrzydła wschodniego następuje zmiana otworów okiennych na drzwiowe i odwrotnie,
• Krótkie schodki prowadzące do drzwi wiodących na parter skrzydła wschodniego zostają po 1903 r. zlikwidowane. Wówczas też tracą znaczenie schody prowadzące w grubości muru.

Przed 1905 r. Widoczne wejście na ganek(1) ze skrzydła północnego. Widoczne wejście do wieży (2). Wieżyczka jeszcze nie ma hełmu.	Po 1905 r. Wieżyczka z hełmem (3). Wejście (1) przebudowane na okno. Wejście do wieży przebudowane na okno. Wejście na ganek tylko poprzez drzwi przy wieży zamkowej

Dziwne - już nad wejściem do wieży znajduje się herb księstwa oleśnickiego! A miał się on pojawić, zdaniem historyków piszących o zamku, dopiero po przeniesienu bramy w nowe miejsce. Kolejna zagadka. Widoczny jest dokładniej (kliknij, aby powiększyć) renesansowy portal drzwi na pierwszym piętrze (nad wejściem). Po tym jak to główne wejście do zamku stało się klatką schodową (włącznie z pomieszczeniami leżącymi na I i II piętrze) - drzwi straciły rację bytu i w ich miejscu pojawiło się okno. Piękny portal został gdzieś przeniesiony.

Na [3] widać Pałac Wdów przed remontem w 1901 r. (zamurowane niektóre okna, inne rozwiązanie "daszków" wykuszy) i istniejący drewniany wykusz w klatce schodowej pałacu. Zdaniem pana Marka Delimata - był to stary "wykusz- ubikacja". Pokazywano go na ilustracjach już ok. 1850 r. Widczony jest komin nad wykuszem pałacu na pierwszym piętrze. Sugeruje to, że wewnątrz był jakiś piecyk. Może do podgrzewania wody do mycia.

Na zewnątrz Pałacu wybudowano ok. 1905 r. małą przybudówkę. Zainstalowano w niej WC na II i III piętrze.. Na obecnie istniejących planach, to rozwiązanie jest pokazane błędnie

Pałac przed dodaniem przybudówki. (przetworzenie zdjęcia z prawej)	Pałac po dodaniu przybudówki

Remontowano drewniane więźby i pokrycia dachów, restaurowano sgraffitowe dekoracje fasad, zwłaszcza skrzydła północnego i Pałacu Wdów.

W tzw. Sali Rycerskiej (wcześniej zwaną Myśliwską) w skrzydle wschodnim - powiększono okna i podniesiono sufit. Spowodowało to znaczne zmiany na wyższym piętrze. W pomieszczeniach wyższego piętra - okna znalazły się na poziomie podłogi, a wejście do niektórych z nich, wymaga wejścia i potem zejścia po schodach.

Uporządkowano teren wokół zamku.Wykonano alejki i wszelkie drogi wybrukowano. Założono ogrodzenie. W literaturze oleśnickiej podaje się, że przekuto wówczas tarczę z orłem piastowskim, umieszczoną pod figurą tarczownika nad przejazdem bramy skrzydła północnego. Nie jest to jednak orzeł piastowski a orzeł askański (brandenburski) związany z Hohenzollernami i innymi rodami niemieckimi. Tak więc, wykonano nową płaskorzeźbę herbową dla ozdobienia nowego wjazdu do zamku.

W 1905 r. rozpoczęto pod kierownictwem wybitnego ogrodnika Alfreda Menzla projektowanie nowego wystroju parku zamkowego. W tym też czasie (w 1905 r.) zlikwidowano staw tzw. wałowy (przylegający do zamku od strony zachodniej) i na jego terenie urządzono zamkowy ogród warzywny. W dalszym ciągu sukcesywnie osuszano stawy od strony południowej. Na planie z 1928 r. już nie istnieje żaden z nich. Na podzamczu przepływa jedynie rzeka Oleśnica.

Po małżeństwie (1905 r.) następcy tronu Friedricha Wilhelma z księżniczką meklembursko-szwerińską Cecylią, na kominku w Pałacu wdów pojawiły się w 1906 r. herby królestwa Prus i Mecklemburgów oraz monogram WC, będący skrótem od imion Wilhelm i Cecylia. Natomiast wówczas główne pomieszczenia książęce, znajdowały się w skrzydle południowym.

Stan z 1899 r.	Stan z 1928 r.

Od czasów Podiebradów, na południowej stronie zamku, za fosą i rzeką Oleśnica znajdował się ogród kuchenny (warzywny) - Küchengarten (pokazany na powyższej lewej mapce). Po 1905 r. po osuszeniu stawu wałowego (Wallteich), na niego przeniesiono ogród warzywny (prawa mapka). Dotychczasowy ogród zapewne przeznaczono pod zabudowę. Sukcesywnie trwa osuszanie stawu zamkowego (Schlossteich). Przed 1928 r. już nie istnieje.

Zamek miał stanowić letnią rezydencję oraz miejsce zimowego odpoczynku pary książecej i ich dzieci. Latem para książęca korzysta również z pałacyku myśliwskiego w Ligocie Małej. Dla następcy tronu, lenno oleśnickie stanowi głównie miejsce polowań (dorosłe już dzieci w wywiadach dla Sterna w latach 60-tych, ze szczególnym sentymentem wspominały coroczny zimowy odpoczynek i święta w zamku oleśnickim).

W czasie I Wojny Światowej w zamku mieścił się lazaret wojskowy. Być może, zajmował tylko Pałac Wdów i przeznaczony był dla wyższych rangą wojskowych. Z prawej stempel z widokówki z 1915 r.

Na zdjęciu z lewej widoczna jest zamurowano część przedbramia w celu wykonania w niej jakiegoś pomieszczenia ("biura przepustek"?). Powyżej widoczny jest metalowy komin od prowizorycznego ogrzewania tego pomieszczenia, a w przejściu bramy widoczne są drzwi do niego. Dalej cały ciąg dawnego przejścia jest wygrodzony niskim płotem. Najprawdopodobniej z niego można było wejść bezpośrednio do pomieszczenia parteru Pałacu Wdów, gdyż widoczne były podczas niedawnego remontu ślady przekucia otworu w parterze pałacu, prowadzącego bezpośrednio do przedbramia.

Po klęsce Niemiec w 1918 r. i abdykacji cesarza, w listopadzie 1918 r. żona następcy tronu porzuca 176. pokojowy pałac Cecylienhof w Poczdamie i z trójką dzieci przenosi się do Oleśnicy (dwójka starszych dzieci pozostaje w Poczdamie). W 1919 r. zamek oleśnicki wyposażono w meble przywiezione z Cecilienhof. Były następca tronu przebywa od 1918 w Holandii, skąd wraca w 9 listopada 1923 r. Zatem w 1926 r. dobra księstwa oleśnickiego wraz z zamkiem zostały przekazane jemu na własność. Wówczas także odzyskuje pałac Cecilienhof i w nim zamieszkuje wspólnie z żoną. Od tego czasu do 1945 r., zamek oleśnicki stanowi tylko miejsce ich letniego i zimowego, świąteczno-noworocznego wypoczynku. Księżniczka Cecylia, ze względu na ciągłe miłostki męża (także podczas jego pobytu w zamku) - obecnie jest nazywana "pruską Lady Di". W Oleśnicy żenią się dzieci pary książęcej np. Hubertus Karl Wilhelm von Prussia żeni się w Oleśnicy 29 Dec 1941r. (i rozwodzi w 1943 r.) z Marią Frn von Humboldt-Dachroeden.

W dalszym ciągu park - Fasanerie jest dobrze utrzymywany, ogrodzony a alejki są wysypane żwirem. W nocy jest chroniony. Brama w skrzydle południowym zamku pozostaje zazwyczaj otwarta i służy do przejścia na teren parku

W 1940 r. zamek od strony północnej jest otoczony (jak dawniej) drewnianym płotem. Przy łączniku pałacu z kościołem wybudowano jakąś przybudówkę gospodarczą.

Wg niektórych źródeł niemieckich - w okresie międzywojennym trwały w zamku ciągłe prace konserwacyjno-remontowe i przebudowy.

Dalej - Zamek po 1945 r.

Literatura

Od autora • Lokacja miasta • Oleśnica piastowska • Oleśnica Podiebradów • Oleśnica Würtembergów
Oleśnica za Welfów • Oleśnica po 1885 r. • Zamek oleśnicki • Kościół zamkowy • Inne zabytki
Fortyfikacje • Herb Oleśnicy • Herb księstwa • Inne herby • Drukarnie
Książęce krypty • Kary i pręgierz • Pomniki • Wojsko w Oleśnicy • Numizmaty • Walki w 1945 r.
Renowacje zabytków • Kalendarium • Biografie historyczne • Zasłużeni dla Oleśnicy
Artyści oleśniccy • Autorzy • Inni artyści • Fotograficy • Wspomnienia osadników • Mapy • Zagadki
Ciekawostki • Co pod ziemią? • Landsmannschaft Oels • Galeria • Wydawnictwa oleśnickie
Bibliografia • Linki • Podziękowania • Zobacz księgę gości • Dopisz się do księgi
Zauważyli nas • Nowości
Alten Postkarte - widokówki

Notatki: Dobra Wilhelma obejmują 7877 ha ziemi, 4894 ha lasów i 13 rittergut - folwarków szlacheckich.