Jesienny widok Domu Wdów z okresu po 1916 r.
Z lewej strony domu, przy ulicy, widoczny mały XVIII wieczny portal umożliwjający wejście na jego podwórko i pokazywany na innych widokówkach. Z prawej ul. Kościelna i widoczny dom o nr 9 i 10.
Zdjęcie z ok. 1910 r. Z lewej widoczny nieistniejący już budynek nr 11, pełniący do 1923 r. rolę starostwa.
Z lewej nieistniejący budynek nr 13, z prawej płot otoczający kościół. Zdjęcie z ok. 1916 r.
Kolorowe zdjęcie Domu Wdów.
Widokówka ze zbioru J. K.
Barokowy portal i obramienia okien. Nad drzwiami, niewidoczna w cieniu, kuta krata pochodząca z czasów budowy budynku.
Zdjęcie sprzed modernizacji budynku przeprowadzonej po 1910 r.
Widoczne jeszcze małe okienka na mansardzie. Po modernizacji tam urządzono pokoje mieszkalne z dużymi oknami,
widocznymi na powyższych widokówkach.
Wbrew temu, co pisano dotychczas, Dom Wdów nie był podwyższany o piętro w XIX w., gdyż zawsze był piętrowy. Wynika to z poniższego rysunku F.B. Wernera z ok. 1750 r. Czyli na początku XX w. (ok. 1916 r.) dodano jedno mieszkalne piętro na istniejącej mansardzie. Nie wiadomo, kiedy zamieniono dach na mansardowy. Ponadto po wybudowaniu był jednym z najwyższych budynków w mieście i widoczny na rysunkach miast z XVII-XVIII wieku.
Dom Wdów na pierwszym planie wg F.B. Wernera.
Widać, że jest piętrowy.
Widoczny pomnik Bismarcka został w 1944 r. zdjęty na przetopienie.
