Wstęp
W zamku oleśnickim powinny istnieć w latach 1905-1945 obrazy pokazujące rodzinę następcy tronu i jego żony. Rozmieszczone mogły być we wszystkich ważniejszych pomieszczeniach. Po raz pierwszy wspomniał o nich dr Piotr Oszczanowski. Nie mówił o istnieniu w zamku oleśnickim dużego zbioru barokowych obrazów, autorstwa znanych malarzy i o bardzo dużej wartości.
-------------------------------
Niedawno Remigiusz Szczuraszek (Oleśnica) narafił na bardzo ciekawy trop dotyczący zamku oleśnickiego. Otóż w Archiwum Smithsonian / Archives of American Art / znalazł cztery kartki maszynopisu firmy Jacques Seligmann & Co. opisaną jako "Schloss Oels - Collection of Crown Prince, 1929-1930". To dokumenty jednej z ważnych światowych firm marszandzkich, czyli zajmujących się handlem dziełami sztuki. Te kartki pokazano niżej i na wszelki przypadek link do nich - https://www.aaa.si.edu/collections/jacques-seligmann--co-records-9936/subseries-2-1/box-207-folder-3?__cf_chl_tk=mW_3grBaq.jwwAebrB6CX3TBECt6NGmI7eGxI.F3fKY-1781479869-1.0.1.1-Fcgigz8.vdYw3S1oZYpR960Wxk96eYBseiQ8gjuzU1o
W 1926 -1927 r. były następca tronu Wilhelm odzyskał swoje dobra, w tym zamek oleśnicki. Być może wiedział, że barokowe obrazy stanowią dobrą lokatę kapitału i w 1929 r. rozpoczął rozmowy z firmą Jacques Seligmann & Co. może w sprawie zakupu 14 obrazów. Zostały one wymienione na poniższych kartkach uszeregowanych datami. Natomiast Remigiusz Szczuraszek przedstawia tezę, że te obrazy mogły już istnieć w zamku oleśnickim - stanowiąc własność Hohenzollernów (jego ojca).

Wymieniono nazwy 9 obrazów

Wymieniono pięć obrazów pokazanych niżej i wycenionych w funtach
![]() |
![]() |
Remigiusz Szczuraszek uważa, że ten obraz był przechowywany w zamku oleśnickim, bowiem na oficjalnej stronie niemieckiej Kunstverwaltung des Bundes, czyli federalnej instytucji zajmującej się dokumentacją państwowych zbiorów sztuki i proweniencją dzieł, przy karcie tego obrazu zapisano wprost, że w 1927 roku przeniesiono go do "Schloss Oels in Schlesien". Niżej (w linku) jest opisana chronologia pochodzenia, w której napisano, że właścicielem tego obrazu był w latach 1912 - 1918 cesarz Wilhelm II (1859 - 1941), a gdy w latach 1918-1941 r. gdy był na zesłaniu w Holandii - obraz był dalej jego własnością. Gdy w czerwcu 1941 r. zmarł, to "Der Tanz" Watteau stał się własnością jego syna Wilhelma, a potem szybko trafił (został sprzwdany) do kolekcji Adolfa Hitlera. https://www.kunstverwaltung.bund.de/SharedDocs/Provenienzen/DE/3000_3999/3644.html?utm_source=chatgpt.com |
|
Remigiusz Szczuraszek odnalazł sieć osób związanych z Hohenzollernami, zamkiem oleśnickim i międzynarodowym rynkiem sztuki.:

Osoby biorące udział w rozmowach ze strony następcy tronu
Po stronie Następcy Tronu pojawiają się (powyższa kartka).
Wstępnie Remigiusz Szczuraszek sądzi, że zamek oleśnicki w czasach Natępcy Tronu Wilhelma nie był tylko prowincjonalnym zamkiem letniskowym. Wygląda na to, że znajdowały się w nim także cenne dzieła sztuki z dawnej kolekcji Hohenzollernów. Przynajmniej jeden z nich, Watteau "Der Tanz", ma już zewnętrzne potwierdzenie ale istnieje duże prawdopodobieństwo, że pozostałe obrazy wymienione w kartach Seligmanna również znajdowały się w zamku oleśnickim. Skoro teczka profesjonalnej firmy marszandzkiej została opisana jako "Schloss Oels - Collection of Crown Prince", a w środku znajdują się konkretne spisy i wyceny obrazów, to trudno uznać to za przypadkowy albo luźny opis. Dokładna identyfikacja poszczególnych dzieł wymaga jednak jeszcze sprawdzenia przez historyków sztuki. Chociaż w żadnym opisie, oprócz "Tańca" Antoine Watteau, nie wspomina się związku obrazu z zamkiem oleśnickim
W pełni potwierdzony jest Antoine Watteau "Taniec". Jego obecność w Zamku Oleśnickim wynika z oficjalnej dokumentacji proweniencyjnej.
https://www.kunstverwaltung.bund.de/SharedDocs/Provenienzen/DE/3000_3999/3644.html

Za bardzo prawdopodobne uważa:
Jean Siméon Chardin "Kobieta krojąca rzepę", odpowiadająca zapisowi "Sitzende Frau, Rüben schneidend";
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Jean_Sim%C3%A9on_Chardin_-_Woman_Peeling_Turnips_-_WGA04764.jpg

Jean Siméon Chardin "Rysownik", odpowiadający pozycji "Zeichner";
https://collections.louvre.fr/ark:/53355/cl010063942

Rysownik
Nicolas Lancret "Klatka dla ptaków", odpowiadająca tytułowi "La cage";
https://www.app.pinakothek.de/en/works/o5xrD9kG7X

Nicolas Lancret "Posiłek po polowaniu", odpowiadający zapisowi "Repas apres la Chasse".
https://collections.louvre.fr/en/ark:/53355/cl010061194

Za prawdopodobne, ale wymagające dalszego potwierdzenia, uważa:
Jean-Baptiste Pater "Próba kąpieli", możliwe dopasowanie do "La piece d'eau";
https://www.domquartier.at/en/residenzgalerie-collection-online/paintings/lessay-du-bain-gallant-scene-at-the-well/

Antoine Watteau "Lekcja miłości", możliwe dopasowanie do obrazu opisanego jako "Musizieren im Park" lub "guitariste".
The Love Lesson - Antoine Watteau - Google Arts & Culture

Lekcja miłości
Najbardziej niepewne i będące jedynie przypuszczeniami są:
Nicolas Lancret "Koncert w parku", możliwy trop do "Fest im Park";
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Nicolas_Lancret_-_Concert_in_the_Park_-_WGA12421.jpg

Nicolas Lancret "Koncert w parku
Nicolas Lancret "Rodzina Burbonów-Conti", możliwy trop do "Prinzessin & Prinz von Conty";
https://collection.kam.illinois.edu/objects-1/info/3323

Portret grupowy
Jean-Baptiste Pater "Koncert wiejski", możliwe dopasowanie do "scene champetre";
https://www.metmuseum.org/art/collection/search/437256

Koncert Wiejski
Jean-Baptiste Pater "Zbieranie róż", możliwy trop do pozycji nr 4510.
https://www.christies.com/en/lot/lot-5988711

Łącznie jedenaście reprodukcji. Poza "Tańcem" pozostałe wymagają jeszcze oceny historyka sztuki.
-------------------------------------------
Marek Nienaltowski
Dzięki informacji dra Piotra Oszczanowskiego, wiemy które obrazy znajdowały się w zamku oleśnickim w latach 1905-1945. Natomiast nie wiemy, czy powyższe obrazy mogły też wisieć na ścianach zamkowych. W styczniu 1945 r. do ostatnich dni z zamku wywożono wszystko w głąb Niemiec. Jeszcze po wojnie wywożono z zamku jego wyposażenie do polskich składnic. Dr Beata Lejman,
historyk sztuki i kustosz dyplomowana Muzeum Narodowego we Wrocławiu kierowała wieloletnim projektem badawczym i naukowym "Metamorfozy Zamku Książ" oraz pełniła funkcję kuratorki historycznych wystaw przybliżających dzieje i zbiory sztuki dawnych właścicieli zamku. Następstwem tego była książka jej autorstwa "Książ utracony, Książ ocalony". Pani dr Lejman uważa, że podobny projekt o nazwie Metamorfozy Zamku Oleśnica mógłby objąć nasz zamek. Dzięki niemu udałoby się też odzyskać to, co wywieziono już po wojnie i dzisiaj jest w polskich muzeach i w salach urzędów państwowych i innych. Także wykonać w tym projekcie kopie tego, co było w czasach
Hohenzollernów, Brunszwików i Wirtembergów. Byłaby to praca na wiele lat i mogłaby dojść do skutku, gdyby zamek był własnością państwa, a nie OHP. Remigiusz Szczuraszek sądzi, że w tym przypadku można tylko zrobić kopie obrazów przedstawionych przez dra P. Oszczanowskiego oraz powyższych obrazów, jeśli nie są one chronione prawem.