Ciekawa promocja Gminy Oleśnica

Gmina Oleśnica wykorzystuje każdą możliwość taniej promocji. W 2009 r. odnowiono rzadki zabytek - grób żołnierza rosyjskiego z 1813 roku. Niedawno odkopano z drogi wiejskiej dwa zabytkowe koła młyńskie i ustawiono je do ekspozycji. Są to, jak mogłoby się wydawać, drobne elementy promocji, ale pokazują mieszkańcom, że w gminie są osoby dostrzegające znaczenie pokazywania takich ciekawostek. One sprzyjają przyjazdowi turystów, a za nimi idą pieniędze. Początkowo są one niewielkie, niezauważalne, ale z czasem stają się widoczne. Aby tak było, trzeba ciągle podtrzymywać zainteresowanie turystów. Jeśli w innych krajach, miejscowościach - mieszkańcy żyją z turystów - dlaczego nie mieliby żyć z tego i mieszkańcy Gminy Oleśnica. Aby ich ściągnąć trzeba pokazać, co mogą zobaczyć, gdzie odpocząć i dlaczego ma to być w Gminie Oleśnica. Temu sprzyjać będzie wydanie niżej pokazanych folderków reklamowych opłaconych z funduszy europejskich.

kliknij, aby powiększyć.
Wydano 3 dwustronicowe folderki reklamowe, pokazujących zabytki, urokliwe miejsca i trasy rowerowe w Gminie. Pomogą one ściągnąć do wsi gminy turystów, którzy mogą zostawić pieniądze. Jest to dopiero pierwszy krok do ściagnięcia turystów - drugi - to otwarcie tych zabytków, opisanie ich, umożliwienie odpoczynku i posiłku.

Opisanie urokliwych miejsc będzie sprzyjać wizytom turystów, szukającym spokoju, ciszy i uspokojenia przy obserwacji przyrody. Dla osób propagujących turystykę aktywną - ciekawy będzie opis czterech tras rowerowych: pałacowej, parkowej, ulicówki i podworskiej. Trasy te są oznakowane. Dla mnie i zapewne dla wielu turystów, najciekawsza może być trasa pałacowa (tego, co z nich zostało). Tutaj także, w drugim etapie, trzeba będzie opisać każdy pałacyk. Szerszy opis tras jest zamieszczony w wydanym także Informatorze Turystycznym, niżej pokazanym.

kliknij, aby powiększyć
W Informatorze Turystycznym 50% objętości zajmuje krótki, dwujęzyczny (angielski) opis gminy i jej poszczególnych wsi. Tej informacji dotychczas brakowało. Miejmy nadzieję, że kiedyś, dzięki pasjonatom, pojawią się monografie poszczególnych wsi. Niektóre z nich (np. Ligota Mała) już mają monografie w j. niemieckim, wydane w Niemczech po wojnie (powinny się znależć w PiMBP). Całości dopełnia mapa gminy i Oleśnicy. Przedstawione materiały są dobrze wydane i zawierają ciekawe zdjęcia, także dobrych artystów-fotografików (np. Zbigniewa Podurgiela).

50 % Informatora Turystycznego dotyczy Oleśnicy. I jak zwykle wiele błędów w opisie historii miasta i zabytków.